|
Santa Lucia (Heilige Lucia van Syracuse)
Sinterklaas is weer in het land en als
je de stapels reclame folders bekijkt, zal hij vast veel kado's
brengen aan
alle lieve kinderen.
Ik herinner me mijn eerste kennismaking
met de Heiligman, ik werkte pas kort in het ziekenhuis en er zou een
pakjesavond georganiseerd worden.
Er werden liedjes gezongen en de
spanning steeg. Plotseling stormden een aantal donkere mannen met veel
kabaal binnen. Mijn nieuwe collega's
vertelden mij dat dit zwarte pieten waren. Toen kwam Sint Nicolaas
binnen. Ik stond perplex, ik begreep niet alles wat er werd gezegd,
maar gezellig was het wel. Ik mocht ook bij de Sint komen en kreeg
cadeautjes. Voor mij was dit nieuw, in Italië wordt ook aan Sint
Nicolaas gedaan, maar anders en niet overal. In de streek Trentino,
waar ik vandaan kom is dit de Heilige Lucia (Santa Lucia), die op 13
december cadeautjes bij de kinderen brengt.
Mijn herinneringen gaan terug naar het
jaar waarin ik 6 jaar was. Het was een trieste dag, 2 maanden eerder
stierf mijn vader aan een slopend
pijnlijk ziekbed. Van die dagen zie ik alleen maar afschuwelijke
beelden
voorbij gaan, mijn vader dood op het
bed, mijn moeder huilend en schreeuwend in het zwart gekleed...
Toch lagen er op 13 december wat kleine
cadeautjes klaar voor mij en mijn jongere zus.
De jaren daarna werden beter en het
feest van Santa Lucia werd goed gevierd. Het was leuk, wij moesten
een briefje aan de Heilige schrijven.
Natuurlijk waren wij lief geweest, misschien niet altijd, maar wij
beloofden
beter ons best te doen in de toekomst.
Natuurlijk vroegen wij ook kadootjes, niet veel, de Heilige Lucia was
arm vertelde mijn moeder. Op de avond
voor 13 december werd een bord met tarwe of maïsmeel voor de ezel
van Santa Lucia klaar gezet. Daar de
briefjes bij en dan vroeg naar bed.
Eindelijk 13 december, vlug opstaan en
snel gaan kijken. Ja hoor, Santa Lucia was langs geweest. De ezel had
de bloem opgegeten en nu lagen op het
bord mandarijntjes, pinda's, wat snoep, een boekje, sokken en soms
speelgoed. Inderdaad de heilige was dit
jaar arm... Maar mijn zusje en ik waren heel erg blij, mandarijnen en
pinda's kregen we anders nooit, laat
staan nieuw speelgoed. Maar in die tijd was de Heilige echt arm, ook
bij
de andere kinderen in het dorp liet ze
maar weinig achter.
Maar het mooiste van de Heilige Lucia,
werd ons verteld, was dat zij bij sommige kinderen die het beter
hadden ook iets voor ons had achtergelaten.
Mijn zus en ik begrepen toen niet waarom
dit zo was, maar leuk was het wel. Hier wat chocola, daar een
kleurboekje en soms een pop voor mijn
zusje en een bal voor mij... |
